Allah insanı bütün canlıların üzerinde yaratmış hatta, bütün canlıları onun için yaratmıştır. 

Ki insan bunun bilincinde, değerini bilerek yaşaması gerekmez mi bu güzel dünyada. Her ne kadar fani olsa da bu dünya. Bizlere sunduğu güzellikleri yıkan, harap eden ve yaşanmaz hale getiren de bizleriz.

Bize sunulanları bölüşemem noktasında hem dünyayı hemde bir birimize olan saygı, sevgiyi yok ettik.

 Bir biri ile konuşmayan-konuşamayan, bir birinin derdinden anlamayan, bir birini çekemeyen ve tamamen çıkarları uğruna selam vermeyi alışkanlık edip, hoş grü anlayışını yok eden bir bireyin kendine faydası nasıl olacak.

Ya para ile sessiz bir köşede bencilce egolarını tatmin eder ya da maddi varlığı ile ezici güç oluşturmanın peşine düşerek, kendinden bihaber bir yaşam sürer.

Böylelikle sevgi aşk peşinde olup onu yaşadığını sanırken egolarının esiri olup asla içinde barındırdığı sevgiyi hiç bir meyanda ortaya koyamadan, yaşayamadan onun hasretinde yok olur.

yada bir başkasının sevgi, saygı, sevdası ardına düşerek, kıskançlığın, hırsın esaretine düşerek mutsuz, umutsuz bir ömür tüketir.

 Nazmiye YAZICI